เธอเเพ้ได้

posted on 01 Nov 2009 11:11 by kangin17

เธอเเพ้ได้

ชคดีวันนี้ยังมีลมหายใจ

สิ่งที่ยังไม่เกิด ความคิดนี่แหละ
ที่บั่นทอนพละกำลังส่วนหนึ่งของความสุขที่ควรจะเกิด ควรจะมี ให้ลดน้อยลงไป
บางขณะ เราน่าจะทำชีวิตให้ดีกว่านั้นได้ง่ายๆ
แต่เพราะความคิด ความกังวล

ทำให้สิ่งที่น่าจะง่าย กลายเป็นสิ่งยุ่งยาก
ถ้าความคิดบางอย่าง ยิ่งคิด ยิ่งเศร้า ยิ่งทำให้กังวล
ยิ่งไม่มีความสุข ยิ่งหวาดกลัววันข้างหน้า ก็อย่าไปคิดมันเลย
แค่ทำวันนี้ให้มีความสุข ทำให้ดีที่สุดกับเวลานี้ที่มีโอกาสนี้...
บางที ใครจะรู้ว่า อะไรๆที่ไปกังวลนั้น อาจจะมาไม่ถึงก็ได้..

ชีวิตอาจไม่ยาวนานถึงขนาดนั้น
ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ จะตื่นหรือเปล่า
อย่ากังวลกับอะไรที่ยังมาไม่ถึง...
มองวันนี้ ทำวันนี้ มีความสุขกับทุกวินาทีนี้ .....
ที่ยังหายใจอยู่ดีกว่า เวลามีพอเสมอสำหรับความสุข .

ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ ชีวิตที่พบความทุกข์ เป็นชีวิตที่แท้...
ไม่มีความทุกข์ก็ไม่มีการเติบโต
ความทุกข์เป็นพลังขับเคลื่อนให้หลายอย่างเกิด
ไม่มีใครไม่มีความทุกข์ เพราะนั่นคือการเป็นชีวิต
ความทุกข์สอนให้แต่ละคนเข้มแข็งในแง่มุมต่างๆ
ถ้าความทุกข์ไม่เข้ามาหา ก็จะไม่รู้ว่า ความสุขที่แท้เป็นอย่างไร
ไม่มีความทุกข์ ก็ไม่รู้จักความสุข......
เพราะความทุกข์พิสูจน์ความเป็นคน อ่อนแอ หรือเข้มแข็ง
ความทุกข์เป็นสิ่งท้าทายความสามารถ.....

ต่างจากความสุข ที่ทำให้อ่อนแอ มองโลกง่ายๆ แคบๆ
ความสุขเหมือนฝนพรำสาย
อ่อนโยน งดงาม บางเบา แต่ว่างเปล่า ไม่มีการเรียนรู้ใดในความสุข.......
เมื่อใดที่มีความทุกข์ ควรยิ้มรับ และคิดว่าโชคดีที่ได้เจอความทุกข์
ได้เรียนรู้การแก้ปัญหา ได้สงบ ได้สติ ได้ความนิ่ง ได้รู้จักโลก รู้จักตัวเอง
รู้จักการเติบโตทุกๆก้าว
ให้กำลังใจตัวเองมากๆ บอกตัวเองว่า

โชคดีที่วันนี้มีความทุกข์
เพราะเมื่อผ่านความทุกข์ ความสุขก็จะรออยู่เบื้องหน้า...
จงใช้ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้กับชีวิต.

อยู่ด้วยตัวของตัวเอง

posted on 01 Nov 2009 11:09 by kangin17

• หลอมปนถนนนี้  เคยใยดี...ด้วยเข้าถึง
ชีวิตจิตใจตรึง  ตลอดสายทางสัญจร
เป็นแหล่งหลอมความคิด แหละความฝันที่ร่ายฟ้อน
เป็นที่ร่วมอาทร  ทะเลาะกันบ้างก็มี...
• เกาะเกี่ยวอุดมการณ์  ผ่านคำถามอยู่ทุกที่
ทำไมใจต้านตี...  กรอบโบราณอยู่ร่ำไป
หนุ่มสาวไฟสลัว  ค้นตนตัวไหนต่อไหน
คำตอบ...บอบช้ำใจ  มหา’ลัย ใต้กะลา
• หลอมปนถนนเหลือง  คละขุ่นเคืองถกคุณค่า
ชีวิตเอ๋ยชีวา  ทางเบื้องหน้าเชิญน้อมนำ
แหกรั้วมหา’ลัย  ไปสิไป...ไปเริงร่ำ
เกาะเกี่ยวพร้อมเก็บกำ  คำตอบจากความเป็นจริง
• ช่วงหนึ่งของหนุ่มสาว ทอดทางยาวเพริศฝันยิ่ง
แหละทางบ่ทอดทิ้ง  ยังท่องทางสร้างสรรค์ตน
คล้ายท่องทวนกระแส  ที่เชี่ยวกรากอยู่เกลื่อนกล่น
ร้อนหนาวบ่จำนน  ยังสำนึกกรุ่นภายใน...
• ทบทวนทางสายเก่า  ณ คืนเหงาเศร้าใจไหว
ไฟเหลืองยังเรืองไฟ  แต่ฟ้าใกล้หนาวเหลือเกิน
กลับมา ณ ครานี้  พบวิถีที่ห่างเหิน
โดดเดี่ยวเคว้งทางเดิน  หนุ่มสาวเมินไม่ใยดี!!
ปกติแล้วเมื่อคนที่เรารักทำให้เราทุกข์ ทำให้เราโกรธขนาดนั้น
เรามีความรู้สึกอยากจะทำโทษเขา และมีความรู้สึกว่า
กล้าขนาดไหนที่ทำให้เราทุกข์ และไม่อยากจะขอความช่วยเหลือจากอีกฝ่ายหนึ่ง
แล้วเธอก็อยากจะเข้าไปในห้อง ปิดล็อกประตูไว้ร้องไห้อยู่คนเดียว
ไม่อยากจะเข้าไปขอความช่วยเหลือจากคนที่เธอรักในทางอ้อมๆ
เธออาจจะรู้สึกว่าเธออยู่ด้วยตัวของเธอเองได้
เธอไม่จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น จากคนที่เธอรัก...................